Ornithopoda Archive

  • Macrogryphosaurus jest rodzajem bazalnego iguanodona z turonu-wczesnego koniaku górnej kredy formacji Portezuelo (Grupa Neuquén), z Patagonii w Argentynie. Został opisany przez J. O. Calvo, J.D. Porfiri i F. E. Novas w 2007 roku, z M. gondwanicus jako gatunkiem typowym. Makrogryfozaur znany jest z częściowego szkieletu pozaczaszkowego, w tym szyi, kręgów i elementów mostka. Podobnie jak inny ornitopod -Talenkauen santacrucensis, miał cienkie płytki kostne, położone obok. Analiza filogenetyczna wykazała, że makrogryfozaur jest spokrewniony z Talenkauen. Calvo i reszta zaproponowali utworzenie nowego kladu, Elasmaria, dla tych dwóch rodzajów.

    Macrogryphosaurus gondwanicus gen. et sp. nov.

    Macrogryphosaurus jest rodzajem bazalnego iguanodona z turonu-wczesnego koniaku górnej kredy formacji Portezuelo (Grupa Neuquén), z Patagonii w Argentynie. Został opisany przez J. O. Calvo, J.D. Porfiri i F. E. Novas w 2007 roku, z M. gondwanicus jako gatunkiem typowym. Makrogryfozaur znany jest z częściowego szkieletu pozaczaszkowego, w tym szyi, kręgów i elementów mostka. Podobnie jak inny ornitopod -Talenkauen santacrucensis, miał cienkie płytki kostne, położone obok. Analiza filogenetyczna wykazała, że makrogryfozaur jest spokrewniony z Talenkauen. Calvo i reszta zaproponowali utworzenie nowego kladu, Elasmaria, dla tych dwóch rodzajów.

    Continue Reading...

  • Nowy gatunek, Camptosaurus aphanoecetes, został opisany na podstawie niekompletnego szkieletu ornitopoda z Formacji Morrison (górna jura) z Dinosaur National Monument w Utah. Początkowo funkcjonował jako Camptosaurus medius Marsh, 1894, a później został przemianowany na Camptosaurus dispar(Marsh, 1879). Porównanie gatunku z dużym osobnikiem C. dispar, z kamieniołomu 13, ukazuje różnice w proporcjach i kształcie różnych elementów osiowych. Bazując na dorsalnowewnętrznych, wklęsłych formach kości biodrowej,Camptosaurus depressus Gilmore, 1909 (dolna kreda Południowej Dakoty) zostałprzydzielony do barremowego rodzaju PlanicoxaDiCroce and Carpenter, 2001 jako Planicoxa depressa, nowa kombinacja. Dobrze zachowany, niezniekształcony materiał kończyn C. aphanoecetes pozwolił naukowcom na wykonanie badań biomechanicznych.

    Camptosaurus aphanoecetes i Planicoxa depressa

    Nowy gatunek, Camptosaurus aphanoecetes, został opisany na podstawie niekompletnego szkieletu ornitopoda z Formacji Morrison (górna jura) z Dinosaur National Monument w Utah. Początkowo funkcjonował jako Camptosaurus medius Marsh, 1894, a później został przemianowany na Camptosaurus dispar(Marsh, 1879). Porównanie gatunku z dużym osobnikiem C. dispar, z kamieniołomu 13, ukazuje różnice w proporcjach i kształcie różnych elementów osiowych. Bazując na dorsalnowewnętrznych, wklęsłych formach kości biodrowej,Camptosaurus depressus Gilmore, 1909 (dolna kreda Południowej Dakoty) zostałprzydzielony do barremowego rodzaju PlanicoxaDiCroce and Carpenter, 2001 jako Planicoxa depressa, nowa kombinacja. Dobrze zachowany, niezniekształcony materiał kończyn C. aphanoecetes pozwolił naukowcom na wykonanie badań biomechanicznych.

    Continue Reading...

  • W grudniu 2007 roku informowaliśmy o dwóch rodzajach (Dakotadon lakotaensis i Dollodon bampingi), które pojawiły się w publikacji w Cretaceous Research. Obydwa zostały oficjalnie opublikowane.

    Dollodon bampingi i Dakotadon lakotaensis nareszcie opublikowane

    W grudniu 2007 roku informowaliśmy o dwóch rodzajach (Dakotadon lakotaensis i Dollodon bampingi), które pojawiły się w publikacji w Cretaceous Research. Obydwa zostały oficjalnie opublikowane.

    Continue Reading...

  • Kilkaset nieartykułowanych kości dinozaurów zostało wydobytych z dużego kamieniołomu w Wulaga (Prowincja Heilongjiang w Chinach), w skałach górnokredowych (mastrycht) formacji Yuliangze. Kamieniołom w Wulaga mógł zostać uznany za monodominacyjne złoże kości: ponad 80% kości należało do nowego lambeozaurina - Sahaliyania elunchunorum gen. et sp. nov. Takson ten charakteryzuje się długimi i smukłymi wyrostkami parapotylicznymi, rzucającą się w oczy depresją boczną na powierzchni kręgów ogonowych w widoku frontalnym, nacięcie kwadratowo-jarzmowe zostało przesunięte wewnętrznie na kość kwadratową, a "ostrze" przedłonowe zostało asymetralnie rozciągnięte, ze znaczącymi naciskami na część ogonową. Filogenetyczne analizy ukazują, żeSahaliyania jest bardziej pochodnym lambeozaurinem, niż formą monofiletycznej grupy, do której należy korytozaur i parazaurolof. Mimo to, precyzyjna pozycja Sahaliyania pomiędzy tymi kladami jest niemożliwa do zweryfikowania, na podstawie dostępnego materiału kostnego.

    Sahaliyania elunchunorum gen. et sp. nov.

    Kilkaset nieartykułowanych kości dinozaurów zostało wydobytych z dużego kamieniołomu w Wulaga (Prowincja Heilongjiang w Chinach), w skałach górnokredowych (mastrycht) formacji Yuliangze. Kamieniołom w Wulaga mógł zostać uznany za monodominacyjne złoże kości: ponad 80% kości należało do nowego lambeozaurina - Sahaliyania elunchunorum gen. et sp. nov. Takson ten charakteryzuje się długimi i smukłymi wyrostkami parapotylicznymi, rzucającą się w oczy depresją boczną na powierzchni kręgów ogonowych w widoku frontalnym, nacięcie kwadratowo-jarzmowe zostało przesunięte wewnętrznie na kość kwadratową, a "ostrze" przedłonowe zostało asymetralnie rozciągnięte, ze znaczącymi naciskami na część ogonową. Filogenetyczne analizy ukazują, żeSahaliyania jest bardziej pochodnym lambeozaurinem, niż formą monofiletycznej grupy, do której należy korytozaur i parazaurolof. Mimo to, precyzyjna pozycja Sahaliyania pomiędzy tymi kladami jest niemożliwa do zweryfikowania, na podstawie dostępnego materiału kostnego.

    Continue Reading...

  • Kilkaset nieartykułowanych kości dinozaurów zostało wydobytych z dużego kamieniołomu w Wulaga (Prowincja Heilongjiang w Chinach), w skałach górnokredowych (mastrycht) formacji Yuliangze. Poza kośćmi Sahaliyania, inne izolowane szczątki ukazują typową dla hadrozaurinów morfologię i są zaliczano do nowego gatunku - Wulagasaurus dongi gen. et sp. nov., charakteryzującego się szczęką górną z otworami z pojedynczym, poniżej wyrostka żuchwowego, bardzo smukłą częścią zębową żuchwy, bez otworów, oraz deltopektoralny wyrostek grzebieniasty (na kości barkowej) orientowanej kranalnie. Filogenetyczne badania wskazują na to, że Wulagasaurus jest najbardziej bazalnym hadrozaurinem znam obecnie.

    Wulagasaurus dongi gen. et sp. nov.

    Kilkaset nieartykułowanych kości dinozaurów zostało wydobytych z dużego kamieniołomu w Wulaga (Prowincja Heilongjiang w Chinach), w skałach górnokredowych (mastrycht) formacji Yuliangze. Poza kośćmi Sahaliyania, inne izolowane szczątki ukazują typową dla hadrozaurinów morfologię i są zaliczano do nowego gatunku - Wulagasaurus dongi gen. et sp. nov., charakteryzującego się szczęką górną z otworami z pojedynczym, poniżej wyrostka żuchwowego, bardzo smukłą częścią zębową żuchwy, bez otworów, oraz deltopektoralny wyrostek grzebieniasty (na kości barkowej) orientowanej kranalnie. Filogenetyczne badania wskazują na to, że Wulagasaurus jest najbardziej bazalnym hadrozaurinem znam obecnie.

    Continue Reading...

  •  Skamieniałości z wczesnego mezozoiku, należące do przodków wielu późniejszych grup zwierząt, od dawna są odnajdywane w Formacji Lufeng w Chinach. Najwięcej odkryć na tym terenie dokonano w latach trzydziestych 20 wieku. Fauna ta była bardzo podobna do tej z Europy, Afryki oraz Ameryki Północnej, jednak o wiele mniej zróżnicowana.

Jednym z odnalezionych w tamtym okresie dinozaurów byłTatisaurus oehleri opisany na podstawie zębów odkrytych we wsi Tati dopiero w 1965 roku. Paleontolog zaklasyfikował go jako bazalnego d. ptasiomiednicznego, blisko spokrewniionego z Hypsilophodontidae. Później zaliczano tatizaura do owej rodziny. Obecnie uważa się, iż jest on bliskim krewnym przodków tyreoforów.

    Nowa praca na temat Tatisaurus

    Skamieniałości z wczesnego mezozoiku, należące do przodków wielu późniejszych grup zwierząt, od dawna są odnajdywane w Formacji Lufeng w Chinach. Najwięcej odkryć na tym terenie dokonano w latach trzydziestych 20 wieku. Fauna ta była bardzo podobna do tej z Europy, Afryki oraz Ameryki Północnej, jednak o wiele mniej zróżnicowana. Jednym z odnalezionych w tamtym okresie dinozaurów byłTatisaurus oehleri opisany na podstawie zębów odkrytych we wsi Tati dopiero w 1965 roku. Paleontolog zaklasyfikował go jako bazalnego d. ptasiomiednicznego, blisko spokrewniionego z Hypsilophodontidae. Później zaliczano tatizaura do owej rodziny. Obecnie uważa się, iż jest on bliskim krewnym przodków tyreoforów.

    Continue Reading...

  • Pochodziły od wczesnych gadów i były przodkami dzisiejszych ptaków, ale osiągały dojrzałość płciową i bardzo szybko rosły w swym młodzieńczym okresie życia, podobnie jak ssaki.  Dowody na to znaleźli właśnie naukowcy z University of California. 

I tak jak ssaki, dinozaury stawały się gotowe do rozmnażania już w młodym wieku, zanim jeszcze dorosły - mówi absolwentka Uniwersytetu w Berkeley, Sarah Werning. 

Prehistoryczne jaszczury dożywały przeciętnie około 30 lat (tyle, ile wczesny Homo sapiens w neolicie), choć mogłyby dotrwać do setki. Ekstremalnie trudna egzystencja pośród hord innych żarłocznych gadów była przyczyną tego, że dinozaury musiały we wczesnym okresie swego życia zadbać o pozostawienie po sobie potomstwa. Tak uważają Sarah Werning i Andrew Lee, badacze z UC w Berkeley, którzy opisali swe nowe ustalenia w ostatnim wydaniu magazynu naukowego "Proceedings of The National Academy of Sciences".

    Ciąże u nieletnich zdarzały się wśród dinozaurów

    Pochodziły od wczesnych gadów i były przodkami dzisiejszych ptaków, ale osiągały dojrzałość płciową i bardzo szybko rosły w swym młodzieńczym okresie życia, podobnie jak ssaki. Dowody na to znaleźli właśnie naukowcy z University of California. I tak jak ssaki, dinozaury stawały się gotowe do rozmnażania już w młodym wieku, zanim jeszcze dorosły - mówi absolwentka Uniwersytetu w Berkeley, Sarah Werning. Prehistoryczne jaszczury dożywały przeciętnie około 30 lat (tyle, ile wczesny Homo sapiens w neolicie), choć mogłyby dotrwać do setki. Ekstremalnie trudna egzystencja pośród hord innych żarłocznych gadów była przyczyną tego, że dinozaury musiały we wczesnym okresie swego życia zadbać o pozostawienie po sobie potomstwa. Tak uważają Sarah Werning i Andrew Lee, badacze z UC w Berkeley, którzy opisali swe nowe ustalenia w ostatnim wydaniu magazynu naukowego "Proceedings of The National Academy of Sciences".

    Continue Reading...

  • Poniższy news dotyczy dinozaura o niepotwierdzonej nazwie, która pojawiła się w publikacji zamieszczonej w Cretaceous Research. Nie jest ona formalna, dlatego wszelkie szczegóły włącznie z nazwą taksonomiczną mogą ulec zmianie. Data nie jest pewna, ponieważ formalny opis może ukazać się w roku 2008.

Dakotadon to nowoutworzony rodzaj iguanodontyda(?), który początkowo uznawany był za osobnika rodzaju Iguanodon, jako jeden z jego gatunków- Iguanodon lakotaensis (Weishampel i Bjork, 1989). Nazwa dinozaura pochodzi od określenia, jakim został początkowo ochrzczony- angielskie "Dakota Don", co można na język polski przetłumaczyć jako "Mafiozo z Dakoty".

    Dakotadon lakotaensis

    Poniższy news dotyczy dinozaura o niepotwierdzonej nazwie, która pojawiła się w publikacji zamieszczonej w Cretaceous Research. Nie jest ona formalna, dlatego wszelkie szczegóły włącznie z nazwą taksonomiczną mogą ulec zmianie. Data nie jest pewna, ponieważ formalny opis może ukazać się w roku 2008. Dakotadon to nowoutworzony rodzaj iguanodontyda(?), który początkowo uznawany był za osobnika rodzaju Iguanodon, jako jeden z jego gatunków- Iguanodon lakotaensis (Weishampel i Bjork, 1989). Nazwa dinozaura pochodzi od określenia, jakim został początkowo ochrzczony- angielskie "Dakota Don", co można na język polski przetłumaczyć jako "Mafiozo z Dakoty".

    Continue Reading...

  • Poniższy news dotyczy dinozaura o niepotwierdzonej nazwie, która pojawiła się w publikacji zamieszczonej w Cretaceous Research. Nie jest ona formalna, dlatego wszelkie szczegóły włącznie z nazwą taksonomiczną mogą ulec zmianie. Data nie jest pewna, ponieważ formalny opis może ukazać się w roku 2008.

    Dollodon bampingi

    Poniższy news dotyczy dinozaura o niepotwierdzonej nazwie, która pojawiła się w publikacji zamieszczonej w Cretaceous Research. Nie jest ona formalna, dlatego wszelkie szczegóły włącznie z nazwą taksonomiczną mogą ulec zmianie. Data nie jest pewna, ponieważ formalny opis może ukazać się w roku 2008.

    Continue Reading...

  • Velafrons to nowoopisany rodzaj dinozaura, którego skamieniałości odnaleziono w Meksyku w skałach kampanu - ok. 70 milionów lat temu. Nowy takson należy do rodziny hadrozaurydów, podrodziny Lambeosaurinae. Odkryte na kontynencie północnoamerykańskim szczątki zostały uznane za oddzielny gatunek na podstawie odmiennej budowy czaszki. Jest ona podobna do tych u Corythosaurus i Lambeosaurus, z którymiVelafrons był zapewne spokrewniony. Autorzy opisu zwracają uwagę jednak na to, iż opisany przez nich hadrozauryd jest niemal identyczny z ogromnym, aczkolwiek niepewnym gatunkiem lambeozaura Lambeosaurus laticaudus. Różnią je praktycznie tylko rozmiary. Niewykluczone, iż ogromny meksykański Lambeosaurus to drugi gatunek welafronza lub bardzo duży osobnik nowoopisanego gatunku. Od dawna paleontolodzy zastanawiali się nad tym, czy Lambeosaurus laticaudus nie jest być może innym rodzajem. Po opisaniuVelafrons, mają dużo powodów by tak twierdzić. Gatunek typowy to Velafrons coahuilensis opisany przez Gatesa, Sampsona, Delgado de Jesúsa, Zanno, Ebertha, Hernandez-Rivera'e, Aguillón Martíneza i Kirklanda w 2007 roku.

    Velafrons coahuilensis

    Velafrons to nowoopisany rodzaj dinozaura, którego skamieniałości odnaleziono w Meksyku w skałach kampanu - ok. 70 milionów lat temu. Nowy takson należy do rodziny hadrozaurydów, podrodziny Lambeosaurinae. Odkryte na kontynencie północnoamerykańskim szczątki zostały uznane za oddzielny gatunek na podstawie odmiennej budowy czaszki. Jest ona podobna do tych u Corythosaurus i Lambeosaurus, z którymiVelafrons był zapewne spokrewniony. Autorzy opisu zwracają uwagę jednak na to, iż opisany przez nich hadrozauryd jest niemal identyczny z ogromnym, aczkolwiek niepewnym gatunkiem lambeozaura Lambeosaurus laticaudus. Różnią je praktycznie tylko rozmiary. Niewykluczone, iż ogromny meksykański Lambeosaurus to drugi gatunek welafronza lub bardzo duży osobnik nowoopisanego gatunku. Od dawna paleontolodzy zastanawiali się nad tym, czy Lambeosaurus laticaudus nie jest być może innym rodzajem. Po opisaniuVelafrons, mają dużo powodów by tak twierdzić. Gatunek typowy to Velafrons coahuilensis opisany przez Gatesa, Sampsona, Delgado de Jesúsa, Zanno, Ebertha, Hernandez-Rivera'e, Aguillón Martíneza i Kirklanda w 2007 roku.

    Continue Reading...

  • Brytyjscy paleontolodzy właśnie poinformowali o istnieniu Dakoty, prawdopodobnie najlepiej zachowanego znanego nam dinozaura. Gdy w 2000 roku 17-letni Tyler Lynson znalazł na farmie swojego wujka skamieniałego dinozaura, jeszcze nic nie zapowiadało olbrzymiej sensacji paleontologicznej. Bliższe badania wykazały, że Dakota (wujek Tylera mieszka w Północnej Dakocie), jest świetnie zachowane. Niewykluczone, że przetrwały nawet miękkie tkanki.

    „Dakota” – zamumifikowany hadrozaur

    Brytyjscy paleontolodzy właśnie poinformowali o istnieniu Dakoty, prawdopodobnie najlepiej zachowanego znanego nam dinozaura. Gdy w 2000 roku 17-letni Tyler Lynson znalazł na farmie swojego wujka skamieniałego dinozaura, jeszcze nic nie zapowiadało olbrzymiej sensacji paleontologicznej. Bliższe badania wykazały, że Dakota (wujek Tylera mieszka w Północnej Dakocie), jest świetnie zachowane. Niewykluczone, że przetrwały nawet miękkie tkanki.

    Continue Reading...

  • Belgijski dinozaur ptasiomiedniczny Craspedodon lonzeensis Dollo, 1883 jest znany na podstawie trzech zębów, pierwotnie uważanych za zęby ornitopoda. Pascal Godefroit i Olivier Lambert uznali jednak, że chodzi raczej o neoceratopsa bardziej spokrewnionego z Ceratopsoidea (sensu You i Dodson, 2003) niz z Protoceratopsidae. Jesli autorzy maja rację, Craspedodon jest pierwszym ceratopsem opisanym z Europy.

    Craspedodon neoceratopsem?

    Belgijski dinozaur ptasiomiedniczny Craspedodon lonzeensis Dollo, 1883 jest znany na podstawie trzech zębów, pierwotnie uważanych za zęby ornitopoda. Pascal Godefroit i Olivier Lambert uznali jednak, że chodzi raczej o neoceratopsa bardziej spokrewnionego z Ceratopsoidea (sensu You i Dodson, 2003) niz z Protoceratopsidae. Jesli autorzy maja rację, Craspedodon jest pierwszym ceratopsem opisanym z Europy.

    Continue Reading...