kenozoik Archive

  • Skamieniałości dinozaurów są obecne w paleoceńskim piaskowcu Ojo Alamo i formacji Animas w basenie San Juan, Nowy Meksyk i Kolorado. Do dowodów na paleoceński wiek piaskowca Ojo Alamo zaliczają się dane palinologiczne i paleomagnetyczne. Dane palinologiczne wskazują, że cały piaskowiec Ojo Alamo jest - włączając w to najniższą, zawierającą dinozaury część - wieku paleoceńskiego.

    Paleoceńskie dinozaury z Nowego Meksyku i Kolorado

    Skamieniałości dinozaurów są obecne w paleoceńskim piaskowcu Ojo Alamo i formacji Animas w basenie San Juan, Nowy Meksyk i Kolorado. Do dowodów na paleoceński wiek piaskowca Ojo Alamo zaliczają się dane palinologiczne i paleomagnetyczne. Dane palinologiczne wskazują, że cały piaskowiec Ojo Alamo jest - włączając w to najniższą, zawierającą dinozaury część - wieku paleoceńskiego.

    Continue Reading...

  • Na podstawie badań zębów uznano, że wiele gatunków utworzono na wyrost i różnice we wielkości osobników są wynikiem dymorfizmu płciowego. Liczbę gatunków określa się w przedziale 2-20 (!). Niższą liczbę (2-3) proponuje badacz Gilbert Price, paleontolog z Uniwersytetu Queensland w Brisbane w Australii.

    Gigantyczne wombaty mniej zróżnicowane?

    Na podstawie badań zębów uznano, że wiele gatunków utworzono na wyrost i różnice we wielkości osobników są wynikiem dymorfizmu płciowego. Liczbę gatunków określa się w przedziale 2-20 (!). Niższą liczbę (2-3) proponuje badacz Gilbert Price, paleontolog z Uniwersytetu Queensland w Brisbane w Australii.

    Continue Reading...

  • W niemieckim czasopiśmie Journal Of Ornitology (Vol. 149, No.2: 211-216; Springer Berlin/ Heidelberg, April, 2008) ukazała się praca na temat sensacyjnego odkrycia kolibra z fliszu karpackiego Polski z warstw łupków menilitowych. Autorami publikacji są wybitni polscy ornitolodzy i paleornitolodzy prof. Z.Bocheński i dr. Z.Bocheński.

    Eurotrochilus noniewiczii – koliber z fliszu karpackiego Polski

    W niemieckim czasopiśmie Journal Of Ornitology (Vol. 149, No.2: 211-216; Springer Berlin/ Heidelberg, April, 2008) ukazała się praca na temat sensacyjnego odkrycia kolibra z fliszu karpackiego Polski z warstw łupków menilitowych. Autorami publikacji są wybitni polscy ornitolodzy i paleornitolodzy prof. Z.Bocheński i dr. Z.Bocheński.

    Continue Reading...

  • W najnowszym numerze periodyku Palaeontology pojawił się opis materiału kostnego dwóch ptaków z wczesnoeoceńskiego (ca. 54 Ma) "iłu Mo" (formacja Fur). Jeden z okazów został zaliczony do wymarłej bazalnej rodziny papug - Pseudasturidae. Drugi okaz to izolowana kość ramieniowa (humerus), posiadała jednak wystarczająco cech diagnostycznych, by można było utworzyć nowy rodzaj i gatunek - Mopsitta tanta. Oba znaleziska to pierwsze tego rodzaju szczątki z Danii, a Mopsitta to największa znana papuga. Mimo, że jej pozycja filogenetyczna nie jest pewna, to wydaje się być najbliższa współczesnym Pstittacidae, więc może być w gruncie rzeczy najstarszą przedstawicielką koronnej grupy papug.

    Mopsitta tanta – wczesnoeoceńska papuga

    W najnowszym numerze periodyku Palaeontology pojawił się opis materiału kostnego dwóch ptaków z wczesnoeoceńskiego (ca. 54 Ma) "iłu Mo" (formacja Fur). Jeden z okazów został zaliczony do wymarłej bazalnej rodziny papug - Pseudasturidae. Drugi okaz to izolowana kość ramieniowa (humerus), posiadała jednak wystarczająco cech diagnostycznych, by można było utworzyć nowy rodzaj i gatunek - Mopsitta tanta. Oba znaleziska to pierwsze tego rodzaju szczątki z Danii, a Mopsitta to największa znana papuga. Mimo, że jej pozycja filogenetyczna nie jest pewna, to wydaje się być najbliższa współczesnym Pstittacidae, więc może być w gruncie rzeczy najstarszą przedstawicielką koronnej grupy papug.

    Continue Reading...

  • Właśnie opisano nowego morskiego krokodylomorfa z rodziny Dyrosauridae - Guarinisuchus munizi. Praca ukazała się w "Proceedings of the Royal Society B". Krokodyl ten żył w Brazylii, podczas gdy pozostali członkowie rodziny dyrozaurydów znani są z Afryki. Znalezisko datuje się na około 62 miliony lat, czyli niedługo po wielkim wymieraniu, które zmiotło z powierzchni Ziemi dinozaury, a także konkurentów morskich krokodyli - mozazaury. Prawdopodobnie dyrozaurydy dotarły do Ameryki Południowej jeszcze w czasach dinozaurów przez dużo węższy wtedy Ocean Atlantycki. Następnie, w paleocenie, zasiedliły Amerykę Północną. Guarinisuchus munizi miał około 3 metrów długości i był jednym z czołowych morskich drapieżników w swoim czasie.

    Guarinisuchus munizi – morski krokodyl sprzed 62 Ma

    Właśnie opisano nowego morskiego krokodylomorfa z rodziny Dyrosauridae - Guarinisuchus munizi. Praca ukazała się w "Proceedings of the Royal Society B". Krokodyl ten żył w Brazylii, podczas gdy pozostali członkowie rodziny dyrozaurydów znani są z Afryki. Znalezisko datuje się na około 62 miliony lat, czyli niedługo po wielkim wymieraniu, które zmiotło z powierzchni Ziemi dinozaury, a także konkurentów morskich krokodyli - mozazaury. Prawdopodobnie dyrozaurydy dotarły do Ameryki Południowej jeszcze w czasach dinozaurów przez dużo węższy wtedy Ocean Atlantycki. Następnie, w paleocenie, zasiedliły Amerykę Północną. Guarinisuchus munizi miał około 3 metrów długości i był jednym z czołowych morskich drapieżników w swoim czasie.

    Continue Reading...

  • Co było pierwsze: latanie czy echolokacja? Trwający ponad pół wieku spór może zostać wreszcie rozstrzygnięty

Zespół naukowców pod kierunkiem Nancy Simmons z amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej z Nowego Jorku odkrył dwa szkielety prehistorycznych nietoperzy, które świetnie latały, ale ich uszy nie były przystosowane do echolokacji.

Doskonale zachowane szczątki (jeden z nich na zdjęciu obok) należą do najstarszych odkrytych nietoperzy, nazwanychOnychonycteris finneyi. Pochodzą z formacji Green River w stanie Wyoming (USA) i liczą sobie 52,5 mln lat.

    Onychonycteris finneyi – najstarsze nietoperze latały bez sonaru?

    Co było pierwsze: latanie czy echolokacja? Trwający ponad pół wieku spór może zostać wreszcie rozstrzygnięty Zespół naukowców pod kierunkiem Nancy Simmons z amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej z Nowego Jorku odkrył dwa szkielety prehistorycznych nietoperzy, które świetnie latały, ale ich uszy nie były przystosowane do echolokacji. Doskonale zachowane szczątki (jeden z nich na zdjęciu obok) należą do najstarszych odkrytych nietoperzy, nazwanychOnychonycteris finneyi. Pochodzą z formacji Green River w stanie Wyoming (USA) i liczą sobie 52,5 mln lat.

    Continue Reading...

  • Skamieniała czaszka największego gryzonia, jakiego kiedykolwiek odkryto, doczekała się naukowego opisu. Badacze oszacowali, że zwierzę mogło ważyć tonę i było wielkie jak byk. Prawdopodobnie ten mierzący trzy metry długości roślinożerca zamieszkiwał lasy Ameryki Południowej 2-4 mln lat temu. 

Jego mierzącą pół metra długości skamieniałą czaszkę, odkrył na wybrzeżu Rio de La Plata na południu Urugwaju paleontolog-amator. Przez trzy lata szczątki czekały w Muzeum Historii Naturalnej w Montevideo (Urugwaj) na badanie. Eksperci orzekli wówczas, że stanowią one pozostałość zwierzęcia reprezentującego nowy, nieznany wcześniej nauce gatunek.

    Josephoartigasia monesi – gryzoń wszechczasów

    Skamieniała czaszka największego gryzonia, jakiego kiedykolwiek odkryto, doczekała się naukowego opisu. Badacze oszacowali, że zwierzę mogło ważyć tonę i było wielkie jak byk. Prawdopodobnie ten mierzący trzy metry długości roślinożerca zamieszkiwał lasy Ameryki Południowej 2-4 mln lat temu. Jego mierzącą pół metra długości skamieniałą czaszkę, odkrył na wybrzeżu Rio de La Plata na południu Urugwaju paleontolog-amator. Przez trzy lata szczątki czekały w Muzeum Historii Naturalnej w Montevideo (Urugwaj) na badanie. Eksperci orzekli wówczas, że stanowią one pozostałość zwierzęcia reprezentującego nowy, nieznany wcześniej nauce gatunek.

    Continue Reading...

  • Patrząc dzisiaj na krajobrazy Francji, aż trudno uwierzyć, że dawno temu znajdował się tu tropikalny las deszczowy z drzewami bardzo przypominającymi te, które występują teraz w Amazonii. Świadczą o tym kawałki bursztynu sprzed 55 mln lat, znalezione w prawobrzeżnym dopływie Sekwany, rzece Oise.

    Dżungla z okolic Paryża

    Patrząc dzisiaj na krajobrazy Francji, aż trudno uwierzyć, że dawno temu znajdował się tu tropikalny las deszczowy z drzewami bardzo przypominającymi te, które występują teraz w Amazonii. Świadczą o tym kawałki bursztynu sprzed 55 mln lat, znalezione w prawobrzeżnym dopływie Sekwany, rzece Oise.

    Continue Reading...

  • Parapropalaehoplophorus to nowoopisany rodzaj szczerbaka z rodziny gliptodontów. Jako nowy takson jego szczątki zostały zidentyfikowane dopiero w 2007 roku, ale odkryto je już w 2004 w chilijskiej części Andów. Gatunek typowy toParapropalaehoplophorus septentrionalis Darin Croft et al., 2007. Badacze z amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku opublikowali swoje odkrycie w Journal Vertebrate Paleontology. 

''Zwierzę to prawdopodobnie pasało się na trawach. Gliptodont ten pełnił podobną rolę ekologiczną, jaką owce dzisiaj zajmują na innych kontynentach...." - Powiedział Flynn. Naukowcy nie są pewni, ale wydaje się, że w tych rejonach na wysokości 14 tys. stóp żyły także workowate drabieżniki i wielkie drapieżne nieloty- kuzyni fororaków. Obok parapropalehoploforuza odkryto także inne ssaki- szczątki dydelfów oraz ślady wielu ssaków kopytnych i gryzoni. Parapropalaehoplophorus ważył ok. 90 kg i był jednym z mniejszych przedstawicielem swojej rodziny. Największe gliptodonty ważył nawet do 2 ton!

    Nowy gliptodont – Parapropalaehoplophorus septentrionalis

    Parapropalaehoplophorus to nowoopisany rodzaj szczerbaka z rodziny gliptodontów. Jako nowy takson jego szczątki zostały zidentyfikowane dopiero w 2007 roku, ale odkryto je już w 2004 w chilijskiej części Andów. Gatunek typowy toParapropalaehoplophorus septentrionalis Darin Croft et al., 2007. Badacze z amerykańskiego Muzeum Historii Naturalnej w Nowym Jorku opublikowali swoje odkrycie w Journal Vertebrate Paleontology. ''Zwierzę to prawdopodobnie pasało się na trawach. Gliptodont ten pełnił podobną rolę ekologiczną, jaką owce dzisiaj zajmują na innych kontynentach...." - Powiedział Flynn. Naukowcy nie są pewni, ale wydaje się, że w tych rejonach na wysokości 14 tys. stóp żyły także workowate drabieżniki i wielkie drapieżne nieloty- kuzyni fororaków. Obok parapropalehoploforuza odkryto także inne ssaki- szczątki dydelfów oraz ślady wielu ssaków kopytnych i gryzoni. Parapropalaehoplophorus ważył ok. 90 kg i był jednym z mniejszych przedstawicielem swojej rodziny. Największe gliptodonty ważył nawet do 2 ton!

    Continue Reading...

  • Jak słusznie zauważają badacze z dwóch australijskich uczelni (University of Newcastle i Uniwersytetu Nowej Południowej Walii), szablozębne koty z rodzaju Smilodon są postrzegane podobnie jak tyranozaury. Uważa się je za bezlitosnych zabójców, którzy w czasie epoki lodowcowej przetrzebiali stada ssaków, m.in. mamutów, bizonów i łosi. Czy rzeczywiście zasłużyły sobie na taką opinię?

    Tygrys szablozębny: nie taki straszny, jak go malują

    Jak słusznie zauważają badacze z dwóch australijskich uczelni (University of Newcastle i Uniwersytetu Nowej Południowej Walii), szablozębne koty z rodzaju Smilodon są postrzegane podobnie jak tyranozaury. Uważa się je za bezlitosnych zabójców, którzy w czasie epoki lodowcowej przetrzebiali stada ssaków, m.in. mamutów, bizonów i łosi. Czy rzeczywiście zasłużyły sobie na taką opinię?

    Continue Reading...

  • Redaktor: Dawid Mazurek 09.08.2007. Dotychczas uważano, że Homo erectus był ogniwem łączącym dwa gatunki hominidów – starszego H. habilis i młodszego H. sapiens. Znaleziska z Gruzji (słynne stanowisko Dmanisi) uprawdopodobniały hipotezę, że korzeni H. erectus faktycznie należy […]

    Dawni sąsiedzi

    Redaktor: Dawid Mazurek 09.08.2007. Dotychczas uważano, że Homo erectus był ogniwem łączącym dwa gatunki hominidów – starszego H. habilis i młodszego H. sapiens. Znaleziska z Gruzji (słynne stanowisko Dmanisi) uprawdopodobniały hipotezę, że korzeni H. erectus faktycznie należy […]

    Continue Reading...

  • Autor: Archeowiesci.blox.pl 13.07.2007. Największy latający ptak wzbijał się w powietrze z wielkim trudem – taki jest wniosek paleontologów z komputerowych analiz podobnego do kondora ptaka Argentavis magnificens, który 6 milionów lat […]

    Ptak prawie jak szybowiec

    Autor: Archeowiesci.blox.pl 13.07.2007. Największy latający ptak wzbijał się w powietrze z wielkim trudem – taki jest wniosek paleontologów z komputerowych analiz podobnego do kondora ptaka Argentavis magnificens, który 6 milionów lat […]

    Continue Reading...