Archiwum 2007 Archive

  • W ubiegłym miesiącu do Encyklopedii Dinozaurów przybyło 6nowych opisów dinozaurów. Na stronie mamy już w sumie 469 opisów dinozaurów. Poza nowymi opisami, zostało poprawionych i uzupełnionych 3 stare. Poza tym nasza Galeriapowiększyła się o 7 prac - zdjęcia okazów z prywatnej kolekcji Łukasza Czepińskiego. Obecnie w naszej galerii można oglądać 430 rysunków i zdjęć. Aby zobaczyć pełną listę nowości, kliknij na Czytaj całość.

    Podsumowanie listopada 2007

    W ubiegłym miesiącu do Encyklopedii Dinozaurów przybyło 6nowych opisów dinozaurów. Na stronie mamy już w sumie 469 opisów dinozaurów. Poza nowymi opisami, zostało poprawionych i uzupełnionych 3 stare. Poza tym nasza Galeriapowiększyła się o 7 prac - zdjęcia okazów z prywatnej kolekcji Łukasza Czepińskiego. Obecnie w naszej galerii można oglądać 430 rysunków i zdjęć. Aby zobaczyć pełną listę nowości, kliknij na Czytaj całość.

    Continue Reading...

  • Nigersaurus taqueti został opisany po raz pierwszy przez Sereno i współpracowników w 1999 roku. W nowej pracy paleontolodzy opisali budowę czaszki i tryb życia tego  dinozaura. Jest to pierwszy tego typu (osteologia czaszki, odlew mózgu) opis jeżeli chodzi o rebbachizaurydy. W pracy uznano między innymi, że odżywianie się nisko rosnącą roślinnością ("strategia odkurzacza") może być wyjściowa dla całego kladu Diplodocoidea (=Rebbachisauridae + (Dicraeosauridae + Diplodocidae)). W ewolucji zauropodów można zaobserwować trend związany ze względnym przemieszczaniem się głowy - u prymitywnych zauropodów była ona skierowana lekko do góry względem szyi, u nigerzaura - ekstremalnie nisko opuszczona (pod kątem 67 stopni, ustalone min. na podstawie budowy ucha środkowego). Naukowcy sądzą, że ta kredowa krowa miała umieszczone jedynie z przodu pyska (sic) baterie zębowe, liczące 500 zębów (sic), o tempie wymiany - 1 miesiąc (sic).

    Nigersaurus taqueti – nowe badania

    Nigersaurus taqueti został opisany po raz pierwszy przez Sereno i współpracowników w 1999 roku. W nowej pracy paleontolodzy opisali budowę czaszki i tryb życia tego dinozaura. Jest to pierwszy tego typu (osteologia czaszki, odlew mózgu) opis jeżeli chodzi o rebbachizaurydy. W pracy uznano między innymi, że odżywianie się nisko rosnącą roślinnością ("strategia odkurzacza") może być wyjściowa dla całego kladu Diplodocoidea (=Rebbachisauridae + (Dicraeosauridae + Diplodocidae)). W ewolucji zauropodów można zaobserwować trend związany ze względnym przemieszczaniem się głowy - u prymitywnych zauropodów była ona skierowana lekko do góry względem szyi, u nigerzaura - ekstremalnie nisko opuszczona (pod kątem 67 stopni, ustalone min. na podstawie budowy ucha środkowego). Naukowcy sądzą, że ta kredowa krowa miała umieszczone jedynie z przodu pyska (sic) baterie zębowe, liczące 500 zębów (sic), o tempie wymiany - 1 miesiąc (sic).

    Continue Reading...

  • Nowoopisany zauropod to Xenoposeidon proneneukos Taylor & Naish, 2007. Jego ponowne odkrycie zostało oznajmione w lutym 2006 roku. Pojedynczy kręg o oznaczeniu holotypowym BMNH R2095 ma ok. 30 cm wysokości oraz 20 cm długości i jest jedynie fragmentem całego kręgu, którego pozostała część wraz z szkieletem się nie zachowały. Kręg ten odkrył w 1893 roku Richard Lydekker. Początkowo badacz zasugerował, iż skamieniałość należy do (unieważnionego obecnie) Cetiosaurus brevis (znany później jako Morosaurus brevis, a współcześnie jako Pelorosaurus conybearei)

    Xenoposeidon proneneukos

    Nowoopisany zauropod to Xenoposeidon proneneukos Taylor & Naish, 2007. Jego ponowne odkrycie zostało oznajmione w lutym 2006 roku. Pojedynczy kręg o oznaczeniu holotypowym BMNH R2095 ma ok. 30 cm wysokości oraz 20 cm długości i jest jedynie fragmentem całego kręgu, którego pozostała część wraz z szkieletem się nie zachowały. Kręg ten odkrył w 1893 roku Richard Lydekker. Początkowo badacz zasugerował, iż skamieniałość należy do (unieważnionego obecnie) Cetiosaurus brevis (znany później jako Morosaurus brevis, a współcześnie jako Pelorosaurus conybearei)

    Continue Reading...

  • Ta rzadka skamieniałość, pochodząca sprzed 290 Ma, została znaleziona w płytkich, przybrzeżnych wodach słodkowodnego jeziora Saar - Nahe leżącego w południowo zachodnich Niemczech. Jest to jedyna skamieniałość która przedstawia trójogniwowy, prehistoryczny łańcuch pokarmowy. Ostatni posiłek zwierzęcia bardzo rzadko zachowuje się, ponieważ żrące kwasy szybko wybuchają w żołądku, rozkładając reszty pokarmu, zanim zwierze zdąży skamienieć. Ale w tym przypadku, "rekin nie umarł, zatonął i rozłożył się, prawdopodobnie wciąż żył gdy został złapany w pułapkę (być może osunęła się ziemia z okolicznego wzgórza)" - powiedział Jürgen Kriwet, paleontolog z Berlińskiego Muzeum Przyrody, współautor odkrycia.

    Rekin jedzący płaza jedzącego rybę

    Ta rzadka skamieniałość, pochodząca sprzed 290 Ma, została znaleziona w płytkich, przybrzeżnych wodach słodkowodnego jeziora Saar - Nahe leżącego w południowo zachodnich Niemczech. Jest to jedyna skamieniałość która przedstawia trójogniwowy, prehistoryczny łańcuch pokarmowy. Ostatni posiłek zwierzęcia bardzo rzadko zachowuje się, ponieważ żrące kwasy szybko wybuchają w żołądku, rozkładając reszty pokarmu, zanim zwierze zdąży skamienieć. Ale w tym przypadku, "rekin nie umarł, zatonął i rozłożył się, prawdopodobnie wciąż żył gdy został złapany w pułapkę (być może osunęła się ziemia z okolicznego wzgórza)" - powiedział Jürgen Kriwet, paleontolog z Berlińskiego Muzeum Przyrody, współautor odkrycia.

    Continue Reading...

  • Niektóre dinozaury miały jeden z najbardziej wydajnych w zwierzęcym świecie układów oddechowych. Przypominał on system obecny dziś u ptaków nurkujących, m.in. pingwinów.

W efekcie badań skamieniałości naukowcy brytyjscy doszli do wniosku, że taki system oddechowy najlepiej zaopatrywał organizm dinozaura w tlen, niezbędny w szybkiej pogoni za ofiarą.

Wskazując podobieństwa układu oddechowego u dinozaurów i ptaków naukowcy podają przykład welociraptora – niewielkie, dwunożne zwierzę z późnej kredy (83–70 mln lat temu). Anatomicznie znacznie bardziej przypominało ono dzisiejsze ptaki, niż gady (kości jego nadgarstka przypominały np. kości ptasich skrzydeł). Było też bardzo szybkie i zwinne. Przy wadze 15 kg osiągało około 2 m długości i pół metra wysokości w kłębie.

    Ptasi układ oddechowy dinozaurów

    Niektóre dinozaury miały jeden z najbardziej wydajnych w zwierzęcym świecie układów oddechowych. Przypominał on system obecny dziś u ptaków nurkujących, m.in. pingwinów. W efekcie badań skamieniałości naukowcy brytyjscy doszli do wniosku, że taki system oddechowy najlepiej zaopatrywał organizm dinozaura w tlen, niezbędny w szybkiej pogoni za ofiarą. Wskazując podobieństwa układu oddechowego u dinozaurów i ptaków naukowcy podają przykład welociraptora – niewielkie, dwunożne zwierzę z późnej kredy (83–70 mln lat temu). Anatomicznie znacznie bardziej przypominało ono dzisiejsze ptaki, niż gady (kości jego nadgarstka przypominały np. kości ptasich skrzydeł). Było też bardzo szybkie i zwinne. Przy wadze 15 kg osiągało około 2 m długości i pół metra wysokości w kłębie.

    Continue Reading...

  • Belgijski dinozaur ptasiomiedniczny Craspedodon lonzeensis Dollo, 1883 jest znany na podstawie trzech zębów, pierwotnie uważanych za zęby ornitopoda. Pascal Godefroit i Olivier Lambert uznali jednak, że chodzi raczej o neoceratopsa bardziej spokrewnionego z Ceratopsoidea (sensu You i Dodson, 2003) niz z Protoceratopsidae. Jesli autorzy maja rację, Craspedodon jest pierwszym ceratopsem opisanym z Europy.

    Craspedodon neoceratopsem?

    Belgijski dinozaur ptasiomiedniczny Craspedodon lonzeensis Dollo, 1883 jest znany na podstawie trzech zębów, pierwotnie uważanych za zęby ornitopoda. Pascal Godefroit i Olivier Lambert uznali jednak, że chodzi raczej o neoceratopsa bardziej spokrewnionego z Ceratopsoidea (sensu You i Dodson, 2003) niz z Protoceratopsidae. Jesli autorzy maja rację, Craspedodon jest pierwszym ceratopsem opisanym z Europy.

    Continue Reading...

  • Pradhania Kutty, Chatterjee, Galton i Upchurch, 2007- nazwa rodzajowa jest uhonorowaniem Dhuiya Pradhan- kolekcjonera skamieniałości, który od wielu lat współpracuje i dostarcza do Information Sciences Institute (ISI) prehistoryczne szczątki. Epitet gatunkowy został nadany ze względu na gracylną (smukłą) naturę dinozaura. Według autorów opisu Pradhania jest bazalnym zauropodomorfem, lecz odwołuje się on do terminuincertae sedis- takson trudny lub niemożliwy do zaklasyfikowania. Podkreśla jednak, że zwierze to pomimo dużego podobieństwa w budowie kości kończyny przedniej do rodzajów takich jakSaturnalia (Brazylia) i Thecodontosaurus (Wielka Brytania), ma dużo wspólnego z plateozaurydami (np. Plateosaurus z Niemiec i Szwajcarii). Z tego tez powodu nie wyklucza przynależność dinozaura do kladu Plateosauria (sensi Yates, 2007). Holotyp zwierzęcia (ISI R265) składa się na: niekompletny szkielet nieomal dorosłego osobnika, znaleziony w pobliżu skupiska, na jego powierzchni, składa się z kilku elementów czaszki, kręgów (2 szyjne, 1 krzyżowy) i dużo fragmentów lewej dłoni. Osiągała prawdopodobnie do 4 metrów długości.
Drzewko filogenetyczne pradhanii można zobaczyć, klikając "Czytaj więcej"

    Pradhania gracilis

    Pradhania Kutty, Chatterjee, Galton i Upchurch, 2007- nazwa rodzajowa jest uhonorowaniem Dhuiya Pradhan- kolekcjonera skamieniałości, który od wielu lat współpracuje i dostarcza do Information Sciences Institute (ISI) prehistoryczne szczątki. Epitet gatunkowy został nadany ze względu na gracylną (smukłą) naturę dinozaura. Według autorów opisu Pradhania jest bazalnym zauropodomorfem, lecz odwołuje się on do terminuincertae sedis- takson trudny lub niemożliwy do zaklasyfikowania. Podkreśla jednak, że zwierze to pomimo dużego podobieństwa w budowie kości kończyny przedniej do rodzajów takich jakSaturnalia (Brazylia) i Thecodontosaurus (Wielka Brytania), ma dużo wspólnego z plateozaurydami (np. Plateosaurus z Niemiec i Szwajcarii). Z tego tez powodu nie wyklucza przynależność dinozaura do kladu Plateosauria (sensi Yates, 2007). Holotyp zwierzęcia (ISI R265) składa się na: niekompletny szkielet nieomal dorosłego osobnika, znaleziony w pobliżu skupiska, na jego powierzchni, składa się z kilku elementów czaszki, kręgów (2 szyjne, 1 krzyżowy) i dużo fragmentów lewej dłoni. Osiągała prawdopodobnie do 4 metrów długości. Drzewko filogenetyczne pradhanii można zobaczyć, klikając "Czytaj więcej"

    Continue Reading...

  • Lamplughsaura Kutty, Chatterjee, Galton i Upchurch, 2007- według autorów opisu, Lamplughsaura może być bliżej powiązana z Sauropoda (podobnie jak Melanorosauridae iBlikanasaurus). Nazwa zwierzęcia oznacza „jaszczurka Lamplughy” i jest ona uhonorowaniem Pameli Lamplugh Robinson z University of London, która ufundowała budowęInformation Sciences Institute (ISI) w Indiach. Gatunek typowy to Lamplughsaura dharmaramensis- epitet gatunkowy pochodzi od nazwy formacji Dharmaram, gdzie odkryto skamieniałości lapludżzaury. Holotyp dinozaura (ISI R257) składa się na: część skupiska kości szkieletu pozaczaszkowego nieomal dorosłego osobnika, składające się z dość kompletnej szyi, 8 łuków neuralnych (wyrostków kolczystych) i 4 trzony kręgów grzbietowych, łuk neuralny kręgu krzyżowego, 11 kręgów ogonowych, 4 żebra, 5 szewronów (łuków naczyniowych), łopatki, lewa płyta mostka, kości ramieniowe, lewa k. łokciowa, 2 k. śródręcza, k. kulszowe, prawa kość udowa, k. strzałkowe, lewa kość piszczelowa, k. skokowa, k. piętowa, śródstopie III palca. Dinozaur ten posiadał długie i mocne kończyny tylnie. Mimo to poruszał się na czterech kończynach, a na dwóch przemieszczał się jedynie zapewne podczas ucieczki lub podczas żerowania wśród koron drzew. Mimo wszystko, nie był szybkim biegaczem. Można go uznać za krótkodystansowca. Osiągała rozmiary do 10 metrów długości.
Drzewo filogenetyczne lamplugzaury zobaczysz, klikając "Czytaj więcej".

    Lamplughsaura dharmaramensis

    Lamplughsaura Kutty, Chatterjee, Galton i Upchurch, 2007- według autorów opisu, Lamplughsaura może być bliżej powiązana z Sauropoda (podobnie jak Melanorosauridae iBlikanasaurus). Nazwa zwierzęcia oznacza „jaszczurka Lamplughy” i jest ona uhonorowaniem Pameli Lamplugh Robinson z University of London, która ufundowała budowęInformation Sciences Institute (ISI) w Indiach. Gatunek typowy to Lamplughsaura dharmaramensis- epitet gatunkowy pochodzi od nazwy formacji Dharmaram, gdzie odkryto skamieniałości lapludżzaury. Holotyp dinozaura (ISI R257) składa się na: część skupiska kości szkieletu pozaczaszkowego nieomal dorosłego osobnika, składające się z dość kompletnej szyi, 8 łuków neuralnych (wyrostków kolczystych) i 4 trzony kręgów grzbietowych, łuk neuralny kręgu krzyżowego, 11 kręgów ogonowych, 4 żebra, 5 szewronów (łuków naczyniowych), łopatki, lewa płyta mostka, kości ramieniowe, lewa k. łokciowa, 2 k. śródręcza, k. kulszowe, prawa kość udowa, k. strzałkowe, lewa kość piszczelowa, k. skokowa, k. piętowa, śródstopie III palca. Dinozaur ten posiadał długie i mocne kończyny tylnie. Mimo to poruszał się na czterech kończynach, a na dwóch przemieszczał się jedynie zapewne podczas ucieczki lub podczas żerowania wśród koron drzew. Mimo wszystko, nie był szybkim biegaczem. Można go uznać za krótkodystansowca. Osiągała rozmiary do 10 metrów długości. Drzewo filogenetyczne lamplugzaury zobaczysz, klikając "Czytaj więcej".

    Continue Reading...

  • W ubiegłym miesiącu do Świata Dinozaurów przybyło 7 nowych artykułów. Na stronie mamy już w sumie 25 artykułów w tym dziale. Poza tym nasza Galeria powiększyła się o 24 prace - 2 rysunki Krzysztofa Zawiły, 3 rysunki Sebastiana Oziemskiego, 14 Piotra Gryza oraz 8 zdjęć skamieniałości preparowanych przez Tomasza Singera. Obecnie w naszej galerii można oglądać 423rysunki i zdjęcia. Specjalnie dla naszej strony wywiadu udzieliła nam dwójka znanych paleontologów - prof. Zofia Kielan-Jaworowska i prof. Jack Horner. Powstał również nowy dział -Tabela stratygraficzna. 
Aby zobaczyć pełną listę nowości, wraz ze szczegółami, kliknij na Czytaj całość.

    Podsumowanie października 2007

    W ubiegłym miesiącu do Świata Dinozaurów przybyło 7 nowych artykułów. Na stronie mamy już w sumie 25 artykułów w tym dziale. Poza tym nasza Galeria powiększyła się o 24 prace - 2 rysunki Krzysztofa Zawiły, 3 rysunki Sebastiana Oziemskiego, 14 Piotra Gryza oraz 8 zdjęć skamieniałości preparowanych przez Tomasza Singera. Obecnie w naszej galerii można oglądać 423rysunki i zdjęcia. Specjalnie dla naszej strony wywiadu udzieliła nam dwójka znanych paleontologów - prof. Zofia Kielan-Jaworowska i prof. Jack Horner. Powstał również nowy dział -Tabela stratygraficzna. Aby zobaczyć pełną listę nowości, wraz ze szczegółami, kliknij na Czytaj całość.

    Continue Reading...

  • W południowych Chinach w skałach powstałych tuż pod koniec późnej kredy znaleziono tropy dwóch przedstawicieli rodziny dromeozaurów, o czym miały przede wszystkim świadczyć odciski dwóch palców. Pierwszy należał do sredniej wielkości gatunku i równoległe ślady kilku osobników świadczą o stadnym trybie życia. Drugi natomiast należał do rodzaju rozmiarami zbliżonego do Utahraptor. Dobrze by było znaleźć jego kości. To pokazuje, że jeszcze wiele niesamowitych odkryć przed nami.

    Tropy dromeozaurów z Chin

    W południowych Chinach w skałach powstałych tuż pod koniec późnej kredy znaleziono tropy dwóch przedstawicieli rodziny dromeozaurów, o czym miały przede wszystkim świadczyć odciski dwóch palców. Pierwszy należał do sredniej wielkości gatunku i równoległe ślady kilku osobników świadczą o stadnym trybie życia. Drugi natomiast należał do rodzaju rozmiarami zbliżonego do Utahraptor. Dobrze by było znaleźć jego kości. To pokazuje, że jeszcze wiele niesamowitych odkryć przed nami.

    Continue Reading...

  • Paleontolodzy z Uniwersytetów Emory i Monash, oraz Muzeum Wiktorii odnaleźli pierwszy skamieniały ślad dinozaura w Wiktorii (Australia), należący do dużego mięsożercy. Trop najprawdopodobniej należał do teropoda żyjącego w okresie kredy (115 Ma). Trzy pojedyncze ślady mierzą około 35,5 centymetrów długości, można na nich zobaczyć dwa, lub trzy palce. Opierając sie na wymiarach tropów, paleontolog Anthony J. Martin, obliczył, że dinozaur, który je pozostawił mierzył 140-150 centymetrów, od stóp do bioder. Możliwe, że zostawił je jakiś terizinozaur. Znalezisko zostało opisane 19 października na łamach Society of Vertebrate Paleontology.

    Trop teropoda z Australii

    Paleontolodzy z Uniwersytetów Emory i Monash, oraz Muzeum Wiktorii odnaleźli pierwszy skamieniały ślad dinozaura w Wiktorii (Australia), należący do dużego mięsożercy. Trop najprawdopodobniej należał do teropoda żyjącego w okresie kredy (115 Ma). Trzy pojedyncze ślady mierzą około 35,5 centymetrów długości, można na nich zobaczyć dwa, lub trzy palce. Opierając sie na wymiarach tropów, paleontolog Anthony J. Martin, obliczył, że dinozaur, który je pozostawił mierzył 140-150 centymetrów, od stóp do bioder. Możliwe, że zostawił je jakiś terizinozaur. Znalezisko zostało opisane 19 października na łamach Society of Vertebrate Paleontology.

    Continue Reading...

  • Do dnia dzisiejszego zanotowaliśmy ponad milion (1 000 000)odwiedzin na naszym serwisie, Dinozaury.com! od początku istnienia licznika na naszej stronie, tj. od początku 2006 roku. W ciągu pięciu miesięcy (od maja 2007) odwiedziło nas pół miliona osób. Wszystkim odwiedzającym i pomagającym w rozwoju naszego serwisu serdecznie dziękujemy. I zapraszamy do kolejnych odwiedzin. Szczegóły dotyczące odwiedzin naszej strony można zobaczyć, wciskając

    Ponad 1 000 000 odwiedzin na Dinozaury.com!

    Do dnia dzisiejszego zanotowaliśmy ponad milion (1 000 000)odwiedzin na naszym serwisie, Dinozaury.com! od początku istnienia licznika na naszej stronie, tj. od początku 2006 roku. W ciągu pięciu miesięcy (od maja 2007) odwiedziło nas pół miliona osób. Wszystkim odwiedzającym i pomagającym w rozwoju naszego serwisu serdecznie dziękujemy. I zapraszamy do kolejnych odwiedzin. Szczegóły dotyczące odwiedzin naszej strony można zobaczyć, wciskając "Czytaj całość".

    Continue Reading...