Anatomia i systematyka Eustreptospondylus oxoniensis

Autor: Daniel Madzia, Łukasz Czepiński, Maciej Ziegler, Dawid Mazurek
30.03.2008.
Sadleir, R., Barrett, P.M., and Powell, H.P. 2008. The anatomy and systematics of Eustreptospondylus oxoniensis, a theropod dinosaur from the Middle Jurassic of Oxfordshire, England. Monograph of the Palaeontographical Society (Publication No. 627) 160:1-82.

Ostatnia praca na temat filogenezy teropodów koncentrowała się na relacjach pomiędzy taksonami, ograniczając się tylko do przodków ptaków (celurozaurów), podczas gdy mała liczba badań jest poświęcona ewolucji bardziej prymitywnych teropodów (np. bazalnych tetanurów). Luki w filogenezie teropodów, sugerują, że środkowa jura była znaczącym okresem w ewolucji tetanurów, dowodząc inicjalnej radiacji i dywersyfikacji kladu. Środkowojurajskie okazy teropodów są rzadkie i często niekompletne.

Holotypowy okaz Eustreptospondylus oxoniensis, ze środkowej części iłów z Oksfordu (górny kelowej) w Anglii, reprezentuje najbardziej kompletny okaz środkowojurajskiego teropoda z Europy. Ten takson jest zatem potencjalnym kandydatem, który mógłby rzucić światło na ewolucję bazalnych teropodów w tym ważnym okresie w historii kladu. Mimo że kilku wcześniejszych autorów opisuje anatomię i systematykę Eustreptospondylus, żadne z tych sprawozdań nie jest obszernym opisem, zatem ich użyteczność nie jest duża. Nowa praca reopisujeEustreptospondylus i utwierdza jego filogenetyczną pozycję jako bazalnego członka Spinosauroidea. Takson przedstawia kilka anatomicznych właściwości, które są pierwotnymi wersjami tych znalezionych u późniejszych członków tego kladu (np. rozwijane otoczenie kości przedszczękowej/szczękowej). Rezultaty tej pracy sugerują również, że Spinosauroidea mogła mieć początki w środkowojurajskiej Europie, a potem rozproszyła się po Gondwanie.


Rekonstrukcja Eustreptospondylus oxoniensis Walker, 1964 z zaznaczonymi elementami występującymi w okazie holotypowym.
Rekonstrukcja Eustreptospondylus oxoniensis Walker, 1964 z zaznaczonymi elementami występującymi w okazie holotypowym.
Źródło ilustracji: Monograph of the Palaeontographical Society